Drenkelingen op zee: oppikken of aan hun lot overlaten?

Stel je bent visser van beroep. Met twee collega’s ga je de zee op om de kost te verdienen. Na een goede vangst varen jullie terug, maar op een gegeven moment raakt de buitenboordmotor stuk en raken jullie vast midden op zee.

Jullie zijn ten dode opgeschreven, maar zie daar, er komt een schip aanvaren. Jullie zwaaien en roepen en denken eindelijk gered te zijn.
Het blijkt een cruiseschip te zijn. Passagiers zien jullie en brengen de bemanning op de hoogte.

Maar wat erna gebeurt is één en al horror. Het schip vaart verder en laat jullie over aan jullie lot. Omdat elk minuut oponthoud geld kost voor de rederij.

Jullie sterven één voor één. Niet vanwege honger, jullie vangst is nog aan boord en jullie zijn immers vissers midden op zee, maar door dorst. Zeeën aan water, maar dodelijk als je het drinkt. Tenslotte ben je de enige overlevende en hebt je kameraden lijdend zien sterven, en spoedig zul je ze volgen. Maar je bent voorbestemd om te leven en geluk is jouw deelgenoot in deze misère. Er valt namelijk zware regen waardoor je het op het nippertje kan redden. Tenslotte vinden reddingswerkers je.

Je kan terug naar je familie die je weken hadden gemist. Omdat je het kan navertellen zal je wraak zoet zijn. Op de geldwolven die je kameraden hebben laten sterven.

(Bovenstaande was een schets van wat de Panamese visser Adrian Vasquez is overkomen. Adrian Vasquez heeft het Amerikaanse cruisebedrijf Princess Cruises aangeklaagd voor deze schanddaad.)

Adrian Vasquez gered. Zware pech voor het cruisebedrijf Princess Cruises.

Palestijnen als dieren afmaken

Het Israëlische leger viel in december 2008 de openluchtgevangenis genaamd Gaza binnen. Bij deze aanval vond er een omvangrijke massamoord op Palestijnen plaats. Honderden vrouwen en kinderen werden omgebracht alsof ze dieren waren.

Dit leger heeft geen verantwoording voor al deze moorden afgelegd. Er is wel met “onderzoeken“ gedaan alsof, maar geen enkele ervan heeft geleid tot vervolging van de daders.

Eén zo’n nep-onderzoek betreft de moordpartij op de familie Samouni. Deze familie werd op last van de soldaten in een huis gedreven en er gedwongen te verblijven. Na één dag volgde er een bombardement van het huis door het Israëlische leger. Daarbij vielen 21 doden, de meesten vrouwen en kinderen.

In de zomer van 2006 waren dezelfde taferelen te zien geweest met de bombardementen in Zuid-Libanon, bijna 1.000 burgers vielen door Israëlisch geweld (de Hezbollah van Libanon stond er sterker voor dan de Palestijnen van Gaza, daarom lukte het hen om Israël ook toe te takelen).

Israël heeft geen besef dat het verkeerd bezig is met deze praktijken. Zolang deze jongen natie dat niet doorziet, zal het deze misdaden blijven herhalen. En haar bestaansrecht daarmee ook ondergraven.
Het feit dat een organisatie als B’Tselem deze misdaden vastlegt en veroordeelt, geeft desondanks aan dat er in Israël mensen zijn die beseffen dat wat Israël doet fout is.

(Ik heb geen problemen mee dat een staat zich verdedigt tegen zijn vijanden. Maar je reactie dient binnen de perken te blijven. Dat betekent dat je geen huizen met burgers erin plat gooit, of scholen aanvalt, enzovoorts.)